فاطمه ابراهیمی ورکیانی، رئیس دانشکده علوم خانواده دانشگاه الزهرا در نشست تخصصی «ابعاد شخصیتی و کنشگری زنان برجسته از عصر نبوی تا عصر حاضر» که امروز (شنبه) در ادامه سلسله پیش نشستهای علمی همایش بینالمللی «۱۵ قرن تجلی نور نبوی در آینه علم و پژوهش» در محور تخصصی زنان و خانواده به همت دبیرخانه کنگره بینالمللی «۱۵ قرن تجلی نور نبوی در آینه علم و پژوهش»، دانشکده علوم خانواده دانشگاه الزهرا(س) و با همکاری مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی برگزارشد، اظهار داشت: کنشگری بانوان یکی از موضوعات مهمی است که کشورها و ملتهای مختلف با آن مواجه هستند.
وی با بیان این که الگوهای مختلفی برای این کنشگری در جوامع غربی ترسیم شده است، تصریح کرد: متاسفانه این الگوها نتوانسته است احساس رضایت مندی و آرامش را برای زنان به ارمغان بیاورد، لذا ما تصمیم گرفتیم این الگوهای کنشگری را با توجه به آموزههای اسلامی بازیابی کنیم و به بانوان ارائه دهیم.
ابراهیمی گفت: اگر بخواهیم به زمان ظهور اسلام برگردیم، در زمانی که عرب جاهلیت درگیری رسوم غلطی بود و در همان زمان امپراتوری ساسانی و رم حکومت میکردند، میبینیم که در آن زمان حال انسانها خوب نبود، زیرا در آن زمان اصل کرامت انسانی به رسمیت شناخته نشده بود، اما با ظهور و آغاز بعثت نبی مکرم انسان، بنی آدم بدون در نظر گرفتن جنسیت در نظر گرفته شد.
وی با اشاره به پرورش دختری مانند حضرت فاطمه زهرا(س) در دامان پیامبر(ص) توضیح داد: در آن زمان که زنها حق کسب علم را نداشتند، دختری در دامان پیامبر(ص) تربیت یافت که به مقامی از علم رسید که پیامبر مکرم ما بوسه بر دست دختر زد و یکی از ویژگیهای ایشان محدثه است و فرشتگان با ایشان سخن میگفتند. دختری که به همه دنیا این پیام را مخابر کرد که زن میتواند اوج قله برسد و به همه جهان الهام بخش باشد.
رئیس دانشکده علوم خانواده دانشگاه الزهرا با بیان این که حضرت زهر ا قریب به 10 سال زندگی مشتر ک با امیرالمومنین داشتند که در این مدت 60 جنگ اتفاق افتاد، لذا بار اصلی زندگی بر دوش حضرت زهرا (س) بود، تصریح کرد: بر اساس آنچه ما در روایت میخوانیم این زندگی همراه با فقر بوده، اما ایشان در این زندگی فرزندانی را تربیت میکنند که به عنوان نمونه شاهد هستیم، حضرت زینب(س) معلم قرآن و عالمهای بودند که آن کنشگری را در جریان کربلا داشتند.
وی در بخش دیگری از سخنان خود تاکیدکرد که کنشگری اجتماعی بانوان براساس آموزههای اسلامی نباید مانع ایجاد نقش مادری بانوان در خانه شود و هر بانویی باید بتواند نوعی توازن را ایجاد کند که این کنشگری مانع ارتقا و تعالی خانواده نشود.
بانوی اندیشمند کشورمان با اشاره به برابر زن و مردم در مقام انسانی، کنشگری بانوان را نوعی تکلیف دانست و تاکید کرد براساس اندیشههای امامین انقلاب بانوان مکلفند مانند آقایان در مقدرات اصلی کشور ایفاگری نقش داشته باشند، لذا این نه تنها یک حق بلکه یک تکلیف است، اما حد و حدودی دارد که خد آن پرهیز از اختلاط آسیب زننده محرم و نامحرم است.
وی در ادامه گفت: بعد از اسلام حقوق زیادی برای زنان به رسمیت شناخته شد؛ اما صرف به رسمیت شناختن این حقوق کافی نیست بلکه باید برنامه ریزی صورت گیرد که زن و مرد بتوانند ساحتهای وجودی خود را پرورش دهند و ایفای مسئولیت کنند.
ابرهیمی افزود: امروز در ادبیات توسعه بحث سیاستگذاری مطرح میشود که چه کنیم که بانوان ما بتوانند کنشگری را که حق و تکلیف آنها هست داشته باشند و هم در حوزه خانواده نقش آفرینی کنند.
وی با اشاره بر لزوم آموزش و آکاهیافزایی عمومی گفت: نوع نگاهی که امامین انقلاب داشتند که زن را موجودی خانهنشین نمیدانند موید این مطلب است که همه مردم باید بدانند که یک خانم در کنار ایفای نقش خانوادگی باید به این رسالت نیز برسد و باید حمایتهایی انجام شود و امکاناتی در کنار مادر، دختر و همسر دیده شده باشد که این کنشگری اجتماعی و خانوادگی باهم جمع شود.
وی در ادامه به حضور پررنگ بانوان در تجمعات شبانه اشاره کرد و اظهار داشت که همه کارشناسان بر این نکته اذعان کردند که همه خانمها حضور پررنگ تری از آقایان داشتند و به گونهای مدیریت کردند که به خانواده نیز آسیب نرسد.
رئیس دانشکده علوم خانواده دانشگاه الزهرا در پایان به آمارهایی از حضور بانوان در جامعه ایرانی براساس شاخص های توسعه جهانی اشاره کرد مانند تعداد دختران و یا بانوان عضو هیئات علمی، شرکتهای دانش بنیانی که توسط بانوان تشکیل شده، 40 درصد از چهرههای فرهنگی، کسب 3 هزار مدال ورزشی توسط زنان ایرانی و گفت: بانوان ایرانی در فضایی که برای آنها ایجاد شده، مدل هایی از کنشگری را نشان میدهند که در هیچ شاخصه جهانی تعریف نشده است.
